CHRONIMY DZIECI

Zabawa to podstawa – jak spędzać wspólny czas z dziećmi, kliknij aby pobrać książeczkę…

MATERIAŁY EDUKACYJNE DLA RODZICÓW

„KAŻDY MOŻE BYĆ DOBRYM RODZICEM … .”

Dobre rodzicielstwo to dobry start dla waszego dziecka.

Pragniemy aby idea dobrego rodzicielstwa dotarła do jak najszerszej rzeszy rodziców.Głęboko wierzymy, że wspieranie rodziców, wzmacnianie ich umiejętności wychowawczych, poszerzanie wiedzy na temat właściwej opieki nad dziećmi jest najskuteczniejszą drogą do zapewnienia im bezpieczeństwa oraz stworzenia optymalnych warunków dla ich prawidłowego rozwoju.Narodziny dziecka to czas życiowych zmian.Pojawienie się dziecka w rodzinie to czas radości, ale i czas trudnych wyzwań związanych z nową rolą. Rolą rodzica. Zmęczenie, poczucie niepewności, własnej niekompetencji, trudne emocje sprawiają, że rodzice nie potrafią odpowiednio opiekować się dzieckiem i cieszyć się rodzicielstwem.Zdarza się, że potrzeba czasu, aby odnaleźć się

w roli rodzica.

Każde dziecko jest inne …

Jedno bardziej płacze, drugie częściej krzyczy, jeszcze innemu buzia nie zamyka się od ciągłych pytań.

Wasze dziecko wysyła do was sygnały. Czy jesteście gotowi je dostrzec  i adekwatnie na nie odpowiedzieć?

Oto kilka z nich:

Czy zaspokajacie potrzeby dziecka?

Czy potraficie postawić granice?

Czy pozwalacie dziecku na samodzielność?

Czy je chwalicie?

Czy pokazujecie konsekwencje jego zachowania?

To baza, na której buduje się przekonanie o tym, jakimi jesteście rodzicami?

Dobry Rodzic to rodzic wrażliwy na potrzeby dziecka.

Dzieci często wystawiają cierpliwość swoich  rodziców na próbę.

Pamiętaj, że większość zachowań, które zwykliśmy uważać za „niegrzeczne”, to naturalne zachowania rozwojowe dziecka.

Wszystkie dzieci sprawdzają, co im wolno, a czego nie.

Czasami postępowanie dziecka trudno zrozumieć, dlatego często myślimy, że dzieci są niegrzeczne lub złośliwe.

Bycie rodzicem to jedna z najpiękniejszych i najważniejszych ról  życiowych. Jednak nawet najbardziej kochający i troskliwi rodzice odczuwają czasem frustrację i złość, które mogą prowadzić do zachowań krzywdzących dziecko.

 

A dziecko prosi tylko …:

Szanuj mnie, żebym szanował innych.

Wybaczaj, żebym umiał wybaczać.

Słuchaj, żebym umiał słuchać.

Nie bij, żebym nie bił.

Nie poniżaj, żebym nie poniżał.

Rozmawiaj ze mną, żebym umiał rozmawiać.

Nie wyśmiewaj.

Nie obrażaj.

Nie lekceważ.

Kochaj mnie, żebym umiał kochać.

Uczę się życia od ciebie.

(tekst pochodzi z kampanii „Dzieciństwo bez przemocy”)

„KAŻDY MOŻE BYĆ DOBRYM RODZICEM ,,,

…I TY RÓWNIEŻ,,, .”

 

Opracowała: mgr Anna Kolińska

Nauczyciel PM nr 235 w Łodzi

 

„DZIECKO TO TAKŻE CZŁOWIEK – TYLE, ŻE JESZCZE MAŁY”

W naszym przedszkolu zorganizowaliśmy „Tydzień Praw Dziecka”. Miał on na celu uświadomić dzieciom, nawet tak małym, że i one mają swoje prawa. Rodzice zaś mogli zapoznać się z różnymi formami pracy z dzieckiem, które pomagają w przekazie trudnych i złożonych tematów. Problematyka podniesionego przez nas zagadnienia została wyeksponowana  rodzicom w ciekawej formie graficznej w dostępnym dla wszystkich miejscu. Rodzice mieli możliwość przypomnienia sobie brzmienia praw przysługujących ich dzieciom. W „Kąciku Praw Dziecka” zamieściliśmy sprawdzone przez psychologów i pedagogów porady dla rodziców, pomagające zrozumieć dziecko, zaspokoić jego potrzeby, rozumieć sygnały dawane przez dziecko i nie zawsze odpowiednio rozumiane przez rodzica oraz poprawić relacje „dziecko – rodzic”.

Po raz pierwszy prawa dzieci ujęto w Deklaracji Genewskiej w 1924 r., natomiast pełny zbiór praw został zapisany w Konwencji o Prawach Dziecka przygotowanej przez Organizację Narodów Zjednoczonych w 1989 r. Prawa zawarte w Konwencji można podzielić na :

-prawa osobiste;

- prawa socjalne;

- prawa polityczne.

Prawa osobiste – to te, które przysługują każdemu człowiekowi . Nikt ich ludziom nie daje i nikt ich nie może odebrać.

Prawa socjalne – to prawa, które są wynikiem umowy między obywatelem a państwem.

Prawa polityczne – przysługują każdemu człowiekowi po ukończeniu 18 lat, jednak Konwencja przyznaje dzieciom prawo do stowarzyszania się w organizacjach i klubach.

W Konwencji istnieją też prawa specjalne. Dotyczą one dzieci  należących do mniejszości narodowych, – które mają prawo do uczenia się ojczystego języka, religii oraz własnej kultury.

Dla dzieci niepełnosprawnych istnieje prawo do szczególnej opieki lekarskiej i możliwie najlepszych warunków życia i nauki.

Dla sierot istnieje prawo do innej, zastępczej rodziny lub opieki państwa.

Dla dzieci, którym zdarzyło się popełnić przestępstwo istnieje prawo łagodniejszego traktowania niż dorosłych przestępców.

 

PRAWO DO ŻYCIA I ROZWOJU

Prawo do życia jest najbardziej podstawowym prawem każdego człowieka. Nikt nikogo nie może pozbawić życia. Państwo musi zadbać o to, żeby ludzie czuli się bezpiecznie. Państwo ma także obowiązek zapewnić jak najlepszy rozwój dzieci. Prawo to dotyczy rozwoju  fizycznego, psychicznego i intelektualnego. Państwo musi zadbać o odpowiednią ilość szkół i zagwarantować możliwość zdobycia wykształcenia każdemu.

PRAWO DO WYCHOWANIA W RODZINIE

Dziecka nie wolno zabrać rodzicom. W Polsce tylko sąd może zadecydować o odebraniu dziecka rodzicom – dzieje się tak w wyjątkowych sytuacjach, kiedy rodzice nie chcą lub nie mogą opiekować się dzieckiem; źle je traktują, nie interesują się jego potrzebami, nie leczą gdy jest chore, głodzą. Takim zaniedbanym dzieckiem ma obowiązek zaopiekować się państwo.

PRAWO DO NAZWISKA

W Polsce każdy ma prawo do nazwiska i obywatelstwa. Każde dziecko po urodzeniu musi być zarejestrowane w Urzędzie Stanu Cywilnego. Nazwisko, imię, obywatelstwo oraz pochodzenie są elementami tożsamości człowieka, która jest chroniona przez prawo.

PRAWO DO SWOBODY MYŚLI, SUMIENIA I WYZNANIA

Człowiek ma pełne prawo wyboru co chce myśleć i w kogo chce wierzyć. Każdy ma prawo do szacunku dla swego światopoglądu – nikogo z powodu jego sposobu myślenia czy wyznawanej religii nie wolno prześladować, poniżać ani wyśmiewać jego poglądów lub obrzędów.

PRAWO DO PRYWATNOŚCI

Prywatne jest wszystko to, co jest osobiste, zarówno rzeczy, mieszkanie, jak również sprawy prywatne i rodzinne. Prawo do prywatności oznacza, że nikomu nie wolno bez szczególnie uzasadnionych powodów (precyzyjnie przewidzianych w przepisach prawnych) wkraczać w nasze życie i sprawy osobiste.

PRAWO DO TAJEMNICY KORESPONDENCJI

Prawo to oznacza, że każdy człowiek (oczywiście dziecko też) może decydować o ty, kto przeczyta jego list, pamiętnik czy wiersz. Dorośli mogą zwrócić się do sądu, jeżeli ktoś naruszy to prawo – dzieci podlegają władzy rodzicielskiej więc w ich imieniu mogą wystąpić rodzice.

PRAWO DO NAUKI

W Polsce szkoła podstawowa jest dla wszystkich obowiązkowa i bezpłatna. Prawo do nauki oznacza, że każdy powinien mieć możliwość uczenia się tak długo jak chce i pozwalają mu na to jego zdolności i zainteresowania. Państwo ma obowiązek utrzymywać odpowiednią ilość szkół podstawowych a także tak dużo szkół średnich, żeby każdy kto chce i ma wystarczające umiejętności, mógł uczyć się w odpowiedniej dla siebie szkole średniej. Państwo powinno też zapewnić pomoc finansową uczniom w trudnej sytuacji materialnej, powinno też dbać o to, by dzieci ucząc się rozwijały swoją osobowość, uczyły się szacunku i tolerancji dla innych ludzi różnych kultur i religii, różnych ras i kolorów skóry. Państwo ma także obowiązek zadbać o dostęp każdego dziecka do informacji, czyli wiedzy różnych ludzi, różnie myślących, wiedzy o odkryciach naukowych i zjawiskach – co wpływa na kształtowanie poglądów i postaw. Prawo do informacji oznacza też, że państwo ma obowiązek informować wszystkich o działaniach i decyzjach jakie podejmuje.

PRAWO DO ŻYCIA BEZ PRZEMOCY

Znęcanie się nad dziećmi jest karane. Prawo zezwala na łagodne karcenie jedynie przez rodziców. Nie wolno też znęcać się psychicznie, to znaczy systematycznie dokuczać dziecku, poniżać go, wyśmiewać lub obrażać. Karana jest również przemoc seksualna.

 

PRAWO DO STOWARZYSZANIA SIĘ

W Polsce wszystkie dzieci mogą należeć do różnych organizacji młodzieżowych, którymi kierują dorośli np. harcerstwo – jeżeli nie mają skończonych 16 lat potrzebna jest zgoda rodziców. Konwencja o Prawach Dziecka mówi, że dzieci mają prawo stowarzyszać się wyłącznie w celach pokojowych.

ZASADA POSZANOWANIA GODNOŚCI

Nie można mówić o prawie do godności, gdyż godność po prostu mamy i nikt nie może nam jej dać lub odebrać. Każdy człowiek ma wrodzone poczucie dumy, honoru osobistego – nikt nie lubi być źle traktowany, poniżany, wyśmiewany czy w jakikolwiek sposób obrażany. Każdy człowiek ma prawo do ochrony przed poniżającym i okrutnym traktowaniem, które narusza jego poczucie godności.

ZASADA RÓWNOŚCI

Ludzie nie rodzą się lepsi lub gorsi, jako ludzie są równi – co nie znaczy jednakowi. Dlatego podobnie jak w przypadku godności nie mówimy o prawie do równości. Kiedy mowa jest o równym traktowaniu przez prawo to chodzi o jednakowe prawa dla ludzi niezależnie od tego czy są bogaci czy biedni, czarni czy biali, mężczyźni czy kobiety. Prawo do równego traktowania (przez prawo) nie oznacza, że wszyscy muszą mieć takie same uprawnienia. Są sytuacje gdy niektórym ludziom przysługują prawa specjalne, np. ludziom niepełnosprawnym. Uprawnienia te służą wyrównywaniu szans dla tych, którym z różnych względów trudniej jest żyć. Świadomość własnych praw, możliwości i ograniczeń, oraz norm regulujących zachowania ma bardzo duże znaczenie dla społecznego rozwoju dziecka. Uczenie przestrzegania praw innych ludzi i radzenia sobie w sytuacji naruszania praw własnych jest elementem przygotowania do życia w demokratycznym społeczeństwie. Nie będzie rzeczą naganną, jeżeli dzieci nauczą się wymagać od dorosłych respektowania swoich praw, praw przysługujących każdemu człowiekowi, nawet temu małemu.

Niech się wreszcie każdy dowie i rozpowie w świecie całym,

Że dziecko to także człowiek – tyle, że jeszcze mały.

Dlatego ludzie uczeni, którym za to należą się brawa,

Chcąc wielu dzieci los odmienić, spisali dla Was mądre prawa.

Więc je na co dzień i od święta spróbujcie dobrze zapamiętać:

Nikt mnie siłą nie ma prawa zmuszać do niczego,

A szczególnie do zrobienia czegoś niedobrego.

Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi

I mam prawo sam wybierać, z kim się będę bawić.

Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić, bić, wyzywać

I każdego mogę zawsze na ratunek wzywać.

Jeśli mama albo tata już nie mieszka z nami,

Nikt nie może mi zabronić spotkać ich czasami.

Nikt nie może moich listów czytać bez pytania,

Mam też prawo do tajemnic i własnego zdania.

Mogę żądać, aby każdy uznał moje prawa,

A gdy różnię się od innych, to jest moja sprawa.

Tak się tu w wiersze poukładały prawa dla dzieci na całym świecie,

Byście w potrzebie z nich korzystały – najlepiej jak umiecie!

[autor: Marcin Brykczyński]

 

Prośba Twojego dziecka.

1.Nie psuj mnie, dając mi wszystko, o co poproszę. czasami wystawiam cię na próbę, sprawdzam.

2. Nie obawiaj się postępować wobec mnie twardo i zdecydowanie. Daje mi to poczucie bezpieczeństwa.

3. Nie postępuj tak, abym czuł się młodszy niż jestem. To prawda, że zachowuję się głupio, żeby udowodnić, że jestem duży.

4. Nie karć mnie w obecności innych. Najbardziej mnie przekonujesz, gdy mówisz do mnie spokojnie i dyskretnie.

5. Nie ochraniaj mnie przed konsekwencjami tego co zrobiłem.

6. Nie przejmuj się zbytnio moimi małymi dolegliwościami. Pomyśl jednak czy nie staram się za ich pomocą przyciągnąć twojej uwagi i zainteresowania.

7. Nie dawaj mi pochopnych obietnic, bo czuję się zawiedziony, gdy później ich nie dotrzymujesz. Postaraj się abym nie wątpił w prawdziwość twych słów.

8. Nie zmieniaj zasad swojego postępowania w zależności od układów. Czuję się wtedy zagubiony i tracę wiarę w ciebie. Przestaję ci ufać.

9. Nie zbywaj mnie gdy stawiam ci pytania. Tak bardzo potrzebuję rozmowy z tobą.

10. Nie sugeruj, że jesteś doskonała(y) i nieomylna(y). Przeżywam wstrząs widząc, że nie jesteś taka(i).

11. Nie zabraniaj mi eksperymentowania i popełniania błędów. Bez tego nie mogę się rozwijać. Pozwól mi na upadki abym umiał się podnosić i iść dalej.

12. Nie zapominaj jak szybko dorastam. Jest ci pewnie trudno dotrzymać mi kroku, ale proszę – postaraj się. To dla mnie ważne.

Próbujmy zatem dotrzymywać dzieciom kroku, obserwujmy ich z uwagą i uczmy się od nich samych, bo mają nam wiele do powiedzenia. Wystarczy tylko trochę zwolnić … .

Opracowała: mgr Anna Kolińska

nauczyciel PM nr 235 w Łodzi

 

 

 

 

Pozytywne wybory rodziców

 

 -Dawaj dzieciom przykład dobrego zachowania. Dzieci uczą̨ się̨, naśladując zachowania innych. Z pewnością̨ będą̨ naśladować́ Twoje postępowanie.

-Zmieniaj otoczenie, a nie dziecko. Lepiej jest trzymać́ cenne, niebezpieczne lub kruche przedmioty poza zasięgiem dziecka, niż karać́ dziecko za jego naturalną ciekawość́.

- Mów dzieciom, czego od nich oczekujesz, a nie tylko, czego sobie nie życzysz.

-Stawiaj realistyczne wymagania. Pamiętaj o tym, aby zadawać́ sobie pytanie, czy Twoje wymagania odpowiadają̨ wiekowi i sytuacji dziecka. Musisz okazać́ więcej cierpliwości, jeśli Twoje dziecko jest jeszcze bardzo małe, albo kiedy choruje lub jest zmęczone.

-Nie polegaj zanadto na nagrodach i karach. W miarę̨, jak dzieci dorastają̨, kary i nagrody stają się̨ coraz mniej skuteczne. Wyjaśniaj powody Twoich decyzji. Negocjuj ze starszymi dziećmi, stosujtaktykę̨ odwracania uwagi w wypadku małych dzieci.

-Wybierz wychowywanie bez bicia i krzyku. Na początku klapsy mogą̨ się̨ wydawać́ skuteczne, jednak może się̨ okazać́, że rodzice muszą uderzać́ coraz mocniej, żeby osiągnąć́ ten sam skutek. Krzyczenie na dzieci lub nieustanne ich krytykowanie bywa równie szkodliwe i może doprowadzać́ do długotrwałych trudności emocjonalnych. Takie kary nie pomagają̨ dziecku wykształcić́ w sobie samokontroli i szacunku dla innych.

 

 

 

Pięć kroków ku dobrej relacji – czy da się wychować bez karania?

 

 

1. Zmieniam mój sposób  podejścia do dziecka- odejście od systemu kar nie sprawia, że mam związane ręce.

 

2. Staram się raczej pomóc mojemu dziecku dojść do ładu z tym, co wpłynęło na jego zachowanie. Spojrzeć na sytuację jego oczami. A potem pomóc mu spojrzeć moimi.

 

3. Pamiętam, ze mamy bazę w postaci silnej relacji ze sobą, wiem, że liczy się z tym, co dla mnie ważne.

 

4. Staram się pamiętać, że nie muszę niczego egzekwować naciskami . Nawet jeśli dziecko czasem wzrusza ramionami– skupiam się na szukaniu rozwiązań, zamiast wyszukiwaniu kar.

 

5.Wiem, żenie metody wymagają zmiany, tylko moje patrzenie na dziecko. Nie chodzi o to, by zmienić środki, ale cele!

 

Jeśli zamienię komunikat:

– Sprzątnij te zabawki, albo ci je zabiorę!

na:

– Widzę, że świetnie się bawisz, i pewnie wcale nie masz ochoty teraz sprzątać. Zbliża się wieczór i ja bardzo chcę, aby w twoim pokoju dało się rozścielić łóżko. Posprzątamy razem?

To myślę, ze odniosłem/łam sukces.

 

Muszę pamiętać, że jeśli nie będę miał/a w sobie gotowości na przyjęcie odmowy, to nie zmienię w gruncie rzeczy niemal nic.

 

Opracowanie na podstawie–Dobralecja- Małgorzaty Musiał-

 

 Osiąganie dojrzałości emocjonalnej trwa całe życie, ale jej podstawy kształtują się w dzieciństwie.

 

Aby wspierać rozwój emocjonalny dziecka:

- Zachęcaj dziecko do wyrażania własnych emocji; dzięki temu będzie wyrażać emocje w sposób coraz bardziej adekwatny, a także coraz skuteczniej będzie radzić sobie z nieprzyjemnymi uczuciami.

-Rozmawiaj z dzieckiem o przeżywanych emocjach.

-Dostrzegaj emocje dziecka, rozpoznawaj je, nazywaj, wyjaśniaj ich przyczynę, akceptuj je,  nie zwalczaj ich, nie tłum, nie hamuj, nie zaprzeczaj im.

- Nagradzaj (chwal) takie sposoby wyrażania przez dziecko emocji, które są społecznie akceptowane.

- Daj dziecku prawo do własnego indywidualnego życia uczuciowego, do odmiennego niż ty sposobu przeżywania i reagowania emocjonalnego w różnych sytuacjach.

- Namawiaj dziecko do wczuwania się w przeżycia innych osób, zwracaj dziecku uwagę na podobieństwa odczuwania jego i innych ludzi.

 

Dzięki swoim staraniom masz szansę wychować dziecko, które będzie potrafiło cudownie się cieszyć, precyzyjnie wyrażać swoje niezadowolenie, smutek czy żal, będzie wiedziało, co przeżywa, będzie umiało to okazać i poinformować o tym otoczenie dziecka, którego relacje z innymi będą jasne, silne i bliskie.

 

Oczami dziecka

O co poprosiłoby cię twoje dziecko:

 

Nie podnoś na mnie ręki, nawet jeśli miałby to być „zwykły” klaps.

 

Nie szarp, nie popychaj i nie tarmoś. Upokarzasz mnie, ale możesz mi też wyrządzić krzywdę.

 

Nie ośmieszaj i nie rań słowami, to przynosi tylko żal i wstyd. Uświadamiasz mi swoją władzę i moją bezsilność, a ja czuję bezradność i nie wiem, jak się mogę poprawić.

 

Nie krzycz i nie strasz.Nie opowiadaj, że jak będę niegrzeczne, to mnie oddasz. To mnie przeraża.

 

Nie wzbudzaj poczucia winy, mówiąc: „Widzisz, co zrobiłeś? Przez ciebie mamusia jest smutna i boli ją serce”.

 

 

 

żródło:bebyonlin.pl

 

Co robić, aby nie żałować

 

Nawet zrównoważeni rodzice czasem podlegają działaniu tak silnego stresu, że ku własnemu zdumieniu zaczynają krzyczeć na dzieci, szarpać je, popychać lub straszyć karami, których wprowadzenie w czyn nawet by się im nie śniło.

 

1. Jeśli czujesz, że to nadchodzi, odsuń się od dziecka lub wyjdź z pokoju, zanim zrobisz coś, czego potem będziesz żałować. policz do dziesięciu (albo do stu, jeśli trzeba), głęboko oddychaj.

 

2. Staraj się pomyśleć o czymś przyjemnym, przypomnij sobie np. jakieś miłe zdarzenie z dzieckiem (to pozwoli ci szybko zmienić do niego nastawienie).

 

3. Wyżyj się na czymś. Jeśli jesteś tak zła, że masz ochotę walić pięściami, natychmiast odejdź od dziecka i poszukaj sobie innego celu; uderz w poduszkę (w drugim pokoju, żeby nie przestraszyć dziecka), pobiegaj w kółko, podskakuj. Wytłumacz dziecku: „Denerwuje mnie to, co robisz. Myślę, że jak się przejdę ze dwa razy po pokoju, złość mi przejdzie”. Nie wyładowuj złości w sposób, którego nie chciałabyś później widzieć u dziecka (trzaskając drzwiami, rzucając talerzami).

 

4. Uważaj na to, co mówisz. Spróbuj poćwiczyć wyrażanie uczuć w sposób racjonalny, przy użyciu słów, które pokażą dziecku, jak się czujesz, ale nie będą dla niego bolesne. Zamiast mówić: „Jesteś taki niedobry! Nigdy mnie nie słuchasz!”, powiedz raczej: „Kiedy mnie nie słuchasz, bardzo się gniewam i mam ochotę krzyczeć”. Unikaj słów „nigdy” i „zawsze”.

 

 

5. Przelej to na papier. Kiedy jesteś na krawędzi wytrzymałości, spróbuj opisać swoje emocje. Pisz prosto z mostu, nie ubieraj myśli w wykwintne słowa. Będziesz zdziwiona terapeutyczną mocą kartki i długopisu.

 

6. Wypłacz się i wyżal. Jeśli jesteś aż tak zła na malca, że nic nie jest w stanie ci już pomóc, zadzwoń do koleżanki lub do kogoś z rodziny, kto umie słuchać, i wypłacz swoje żale i złość. Zrób to, gdy dziecko śpi lub jest z kimś na spacerze.

 

7. Przyjrzyj się sobie. Jeśli wiesz, co wytrąca cię z równowagi, łatwiej możesz się kontrolować. Gdy zbyt często wpadasz w złość, spróbuj wynotować sytuacje, w których tak się dzieje. Może uda ci się wyciągnąć twórcze wnioski.

 

8. Nie daj się zaskoczyć. Wybuchy złości częściej trafiają się w trudne dni: gdy dziecko jest marudne, kapryśne, gdy masz problemy w pracy, pokłóciłaś się z mężem i zepsuła ci się pralka. W takich chwilach nie dolewaj oliwy do ognia (np. nie zabieraj malucha do sklepu po nowe buty).

 

 

Żródło:bebyonlin.pl

 

Instytucje wspierające rodzinę w Łodzi

 

Wiele z instytucji działających na terenie naszego miasta oferuje pomoc  rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej o to kilka z nich:

 

Łódzkie Towarzystwo Wspierania Dziecka i Rodziny „Lokomotywa”-

Fundacja Pomocy Rodzinie „Opoka”

 

-   Specjalistyczny Ośrodek Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie
ul. Franciszkańska 85

 

 

- Centrum Służby Rodzinie

ul. Broniewskiego 1a

 

- Centrum Praw Kobiet
ul. Kościuszki 1b tel. 042 633 34 11

 

- Ośrodek Leczenia Nerwic
Ul. Bardowskiego 1,

 

- Ośrodek Terapii Rodzin

ul. Gdańska 29,

 

-Ośrodek terapii Rodzin – Hotel dla Matek z DziećmiChroniącymisię przed Przemocą̨

ul. Franciszkańska 85

 

- Profilaktyczno- Rozwojowy OśrodekMłodzieży i Dzieci „ Prom”

ul. Jaracza 40,

 

- Przychodnia Seksuologii, Problemów Rodziny i Patologii Więzi  Międzyludzkich
ul. Jaracza 11,

 

- Schronisko dla Kobiet i Dzieci im. św. Brata Alberta

ul. Starorudzka 15/17

 

- Świetlica Socjoterapeutyczna przy Pracowni Alternatywnego Wychowania

ul. Sienkiewicza 100

- Centrum Pomocy Rodzinie i Usług Socjalnych , Hotel Dalmatek chroniącychsię przed przemocą̨, Punkt Konsultacyjno- Informacyjny ds Przeciwdziałania Przemocy i Osób w Kryzysie
ul. Warszawska 10,Aleksandrow Łódzki

 

- Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej

 

- Rejonowe Ośrodki Pomocy Społecznej

 

- MOPS-Dział Wsparcia Rodziny i Asysty Rodzinnej

 

- Komenda Miejska Policji w Łodzi

 

- Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne w Łodzi

 

 

- Towarzystwo Przyjaciół Dzieci

 

-CARITAS

 

- PCK